Owocowe

Kategoria: Herbata

Owocowe Herbaty owocowe bardzo często maja różnego rodzaju domieszki ziół. Wyróżniamy kilkanaście rodzajów min: herbatę z dzikiej róży, aroni, borówki, imbiru, mamy też o smaku leśnym, cytrynowym, malinowym, hibiskusowym, truskawkowym, poziomkowym, a także wieloowocowym i wiele wiele innych. Główną bazą owocowych herbat są owoce z dzikiej róży, a dopiero potem dodaje się do niej inne owoce których mamy całą gamę jak w/w. Owocowy specjał nie dość że jest pyszny nawet nie słodzony (niektórzy słodzą) to ma w swych właściwościach potrzebne nam witaminy E, B1, B2, A. Owocowy napar można spożywać na ciepło lub na zimno a nawet z dodatkiem lodu. można ja kupić w saszetkach, granulkach do rozpuszczenia a także liściach. Idealna jest na chłodne dni kiedy mamy obniżona odporność nie ma nic wspanialszego jak gorąca herbata malinowa z dodatkiem miodu gryczanego idealnie rozgrzewa i chroni przed przeziębieniem. Herbaty te mają wspaniałe kolory, gama zależy od danego owocu należy je podawać w niedużych filiżankach, powinno się je zaparzać ok. 5 minut aby nabrały maksymalnego stężenia, a potem pozostaje nam już tylko delektowanie się jej cudnym i jakże ujmującym smakiem.

Historia herbaty

Kategoria: Herbata, Historia

Historia herbaty Według większości źródeł herbata pochodzi z Chin i stamtąd rozprzestrzeniła się na cały świat. W Chinach istnieje nawet Święta Księga Herbaty. Z wielkich Chin kolejno została w IX wieku przywieziona do Japonii, gzie rozwinęła się zupełnie inna tradycja jej picia. W Chinach od regionu kraju zależy sposób i rytuał parzenia herbaty, natomiast w Japonii jest on określony w Drodze Herbaty, która stanowi swoisty rodzaj sztuki. Kolejno herbata docierała do Mongolii, Tybetu, a w XVI wieku odkryli ja Rosjanie podczas kontaktów handlowych z Chińczykami. Jednak tak naprawdę to herbata dotarła do Europy za sprawą Holendrów. W Polsce dość późno odkryto herbatę i najpierw uważano ją za zioło lecznicze. W tamtych czasach herbata była droga więc pito ja jedynie u króla i szlachty. Do osławionej z herbaty Anglii dotarła ona dopiero w XVII wieku, głównie z Indii i tam właśnie rozwinął się najsłynniejszy europejski rytuał picia herbaty. Ciekawostką może być to, że w Mongolii jako jedynym kraju na świecie herbata stanowiła środek płatniczy w handlu. Picie herbaty to nie tylko zaspokajanie pragnienia, bowiem można pić herbatę w celach leczniczych. Herbata posiada w sowich właściwościach cechy bakteriobójcze, ma słabe cechy moczopędności, pomaga przy biegunkach. Herbata wpływa pozytywnie na ludzki umysł, odpowiednio zaparzona może pobudzać, orzeźwiać, gasić pragnienie i usuwać zmęczenie lub odwrotnie uspokajać, relaksować, wyciszać zmysły, usuwa ból głowy. Jej lecznicze właściwości doceniane są od wieków, herbaty wypłukują z organizmu toksyny i oczyszczają go. Jednak należy uważać bo mogą tez wypłukiwać korzystne składniki odżywcze, np. żelazo więc należy herbatę pić z umiarem i raczej nie w czasie posiłku. Niewiele osób wie, że w herbacie jest fluor zapobiegający próchnicy ale przyjmowanie go w nadmiarze jest szkodliwe. Także zbyt długie parzenie herbaty powoduje, że ma ona bardziej negatywny niż pozytywny wpływ na ciało człowieka. Biała herbata nazywana eliksirem młodości jest określana tym mianem z powodu dużej ilości przeciwutleniaczy i specjalnego pozytywnego wpływu na wiele chorób. Warto więc pić herbatę ale najpierw poczytać co i jak parzyć by uzyskać jak najlepsze rezultaty.

Akcesoria do parzenia herbat

Kategoria: Herbata

Akcesoria do parzenia herbat Jest kilka sposobów na to aby zaparzyć doskonałą herbatę, służą nam do tego takie przybory jak: czajniczki, zaparzacze, podgrzewacze, sitka. Czajniczki: są najczęściej używane do parzenia, aby herbata była idealna w smaku nie powinno się jej zaparzać z ceramicznych i plastikowych czajniczkach, gdyż zmieniają one jej niepowtarzalny oryginalny smak. Przed zaparzeniem powinno się podgrzać wnętrze czajniczka np. wlewając wcześniej gorącą wodę a dopiero potem nasypać herbatę i zalać. Ważną rolę odgrywają również kształty czajniczków najlepiej jeśli są one pękate, okrągłe wtedy listki cudownego naparu mogą swobodnie nasiąkać i tworzyć cudowną esencję. Zaparzacze: to czajniczki które mają w środku siteczko na herbatę która cały czas się moczy i powoli rozpływa się po czajniczku, zaparzacz czyli to siteczko powinno być możliwie jak największe aby liście mogły swobodnie się rozwijać. Podgrzewacze: stawiamy na nich czajniczki z naparem pod spód wkładamy wkład ze świecy a płomień ma za zadanie utrzymywać stałą temperaturę herbaty. Należy jednak pamiętać aby nie zostawiać pustych czajniczków mogą pęknąć. Sito: Najlepsze są te największe bo mogą się na niech swobodnie rozwijać liście a w konsekwencji wypłukiwać ich cudny aromat i smak.

Caffe latte

Kategoria: Historia, Kawa

Caffe latte Kawa to absolutnie odrębny rozdział w restauracyjnych kronikach. Znanych jest wiele zarówno kawowych ziaren, jak i dodatków – począwszy od mleka, śmietanki, cukru aż po słodkie syropy i przyprawy. Kawa zachwyca smakiem, pobudza i orzeźwia, jest doskonałym zwieńczeniem każdego dania, zarówno lunchu jak i kolacji przy świecach. Jedzenie w restauracji może zmęczyć ilością i obfitością, warto zatem po zakończeniu obiadu zrelaksować się przy filiżance aromatycznego płynu. Caffe latte to kawa z mielonych ziaren, silna i esencjonalna, podawana w duża ilością mleka i pianką w charakterystycznych, smukłych szklankach z grubego szkła, ze spodeczkiem i wydłużoną łyżeczką. Popularne jest dołączanie różnych dodatków by uatrakcyjnić jej smak, polepszyć walory aromatyczne i doznania dla podniebienia. Kawa rozpieszcza jej wielbicieli, słodki zapach subtelnie pieści nozdrza, aromatyczny płyn rozlewa się w ustach przyjemnie drażniąc ślinianki i zniewalając smakiem. Doskonale smakuje w duecie z kruchym ciastkiem bądź czekoladą.